Jak pomagam innym – wakacje w Pakistanie

Czas czytania artykułu: 2 minuty
Radek
20.12.2019

Na początku listopada byłem w miejscu, w którym nie ma znaczenia, czy lakier metalik, czy zwykły, czy hybryda trzyma się paznokci, czy kurs franka spadł, czy poszedł do góry, czy w trawniku są chwasty, czy awokado w dyskoncie znowu twarde… To miejsce to Pakistan, czyli kraj totalnych skrajności. Z jednej strony 80% bezrobocia i bieda, a z drugiej przepych dla najbogatszych.

Na wyjeździe byłem z moimi przyjaciółmi, z którymi od ponad 2 lat pomagamy najbiedniejszym w Pakistanie. Aż do listopadowego wyjazdu znałem tamto miejsce jedynie ze zdjęć, relacji kolegów i wszechobecnych potrzeb ludzi tam mieszkających. Byłem podekscytowany na samą myśl, że tam będę.

pakistan_w_tekscie1

Odwiedziliśmy sierociniec, który wspieramy. Po chwilach zabawy, wręczeniu prezentów zapytaliśmy dzieci, jakie mają marzenie. Padło wtedy: chciałybyśmy iść do McDonald’s. To było proste, marzenie spełnione!

pakistan_w_tekscie2

Byliśmy też w kilku fabrykach cegieł – czyli legalnych obozach pracy. Właściciele tych fabryk chętnie pożyczają pieniądze ludziom najbiedniejszym. Umowa pożyczki jest taka, że dług można odrobić w fabryce. Niestety, system spłat jest tak ułożony, że mimo lat pracy nie da się spłacić długu. Na tym wyjeździe uwolniliśmy kolejną już 29 rodzinę, spłacając za nich u notariusza dług w wysokości 2000$. Odwiedziliśmy również jedną rodzinę, która pracowała w fabryce 31 lat i ponad rok temu została wykupiona. Sadiq, jego żona i 3 dzieci. Zobaczyć ich na wolności, to coś bezcennego.

pakistan_w_tekscie3

Nie wszystkich da się uwolnić… wtedy otwieramy szkoły na terenach fabryk zatrudniając nauczycieli, żeby chociaż trochę pomóc tym niewinnym dzieciom wplątanym w „zabawy” dorosłych. Dzięki temu dzieci oprócz pracy (dzieci odkąd chodzą, zaciągane są do ciężkiej fizycznej pracy) dostają chociaż trochę edukacji na przyszłość. Dodatkowo udało się wywiercić kolejną studnię (82 metry) z czystą wodą, bo te które tam zastaliśmy, dają trującą wodę.

pakistan_w_tekscie4

Wyjazd był:
• trudny – nie da się odzobaczyć tego, co raz się zobaczy, a tych trudnych obrazów było zbyt dużo…;
• mało bezpieczny – nie wszyscy lubią to co robimy;
dający satysfakcję – wszystko, cokolwiek tam się robi (nawet najmniejsze rzeczy), przynosi ogromną zmianę, niekiedy dla całych społeczności!

pakistan_w_tekscie6


O autorze

Radek
Radek, szef biura projektowego NPI
W DGS od września 2012. Pracuję w dziale wdrażania nowych produktów (NPI). Moja praca, to codziennie coś nowego, to wspaniali ludzie, to robienie tego, co się lubi! Prywatnie tata dwójki szkrabów i mąż. Moja pasja, to pomaganie ludziom i pokazywanie im, że są lepsze rzeczy…